MENU






Modl± się


Służebniczki Maryi
— Wielkopolskie




Sługi Jezusa




Siostry Maryi Niepokalanej

Modlitwa w Ogrójcu



Uczniowie przyszli za Jezusem na mękę. Nie byli świadomi tego, co ich czeka. Czas męki i śmierci Pana rozpoczął się w Wieczerniku. Wydaje się, że powinni być silni, a są słabi. Słyszą wezwanie do czuwania z Mistrzem, a wszyscy zasypiają. Są zmęczeni. Co męczy człowieka? Czyż nie lęk, obawa o siebie, o życie, o zdrowie? Czyż nie męczy nieufność, niedowierzanie Bogu, nieumiejętność modlenia się wtedy, kiedy pojawia się niepokój, strach przed tym, co niewiadome?

Nie rozumieli smutku Jezusa i swojej obecności w Ogrodzie Oliwnym. Szli za Panem, lecz nie pytali, ponieważ się obawiali. Zasnęli, a Jezus się modli. On czuwa. Modlitwa jest czuwaniem, jest walką, jest obecnością w umacniających ramionach Ojca. Jezus odczuwa lęk przed tym wszystkim, co ma się dokonać. Widzi mękę i śmierć swoją. Jego modlitwa staje się dla nas światłem rozeznawania tego, jaką być powinna. Jezus nie chce „kielicha goryczy”, a równocześnie jest w Nim pragnienie spełnienia woli Ojca. Poruszamy się, jak Jezus w Ogrójcu pomiędzy nie chcę, boję się, a chcę pełnić Twoją wolę, Ojcze.

Gdy jesteśmy śpiący wewnętrznie, przychodzi zło, na obronę przed którym nie jesteśmy przygotowani. Uczniowie spali, a Judasz ze sługami świątyni czuwał. Synowie światłości nie czuwają. Czuwają synowie ciemności, podstępu, niosący zło. Nic nie pomogło upominanie, będące budzeniem uczniów. Nie pomógł widok Jezusa spoconego krwią, drżącego z przerażenia. Zachowują się, jakby byli w innej rzeczywistości, daleko od Mistrza, nie współodczuwający, nie bolejący z Nim.



Liczba wy¶wietleń strony: 10051626 * Liczba go¶ci online: 23 * Ostatnia aktualizacja: 2017-08-21
© 2002-2017 by ks. Józef Pierzchalski SAC