MENU






Modlą się


Służebniczki Maryi
— Wielkopolskie




Sługi Jezusa




Siostry Maryi Niepokalanej

Ustanowienie Eucharystii



Uczniowie byli blisko Jezusa w Wieczerniku. Zbliżał się czas męki i śmierci Mistrza, a potem Zmartwychwstania i odejścia do Ojca. Jak można zatrzymać Pana? Jak utrwalić jedność z Nim i we wspólnocie, która daje siłę do podążania w stronę nieba? Jezus zostawia im siebie pod postacią chleba i wina. Jest rzeczywisty, prawdziwy, ukryty w chlebie i winie. Jest obecny zmartwychwstały, który przeszedł przez upokorzenie, mękę, odrzucenie, śmierć. Jego Ciało i Jego Krew są naszą siłą na czas upokorzeń, męki, odrzucania przez innych, na naszą śmierć. Nie ma lepszego, piękniejszego przygotowania się na odejście z tej ziemi, jak przyjmowanie Ciała i Krwi Pańskiej, przyjmowanie Chrystusa, Boga-Człowieka.

To Ciało powinniśmy jeść, a Krew pić, gdyż w tak czyniąc, stajemy się mieszkańcami nieba. Życie wieczne, już teraz, staje się naszym udziałem. Żyjemy na ziemi, ale też, przez czystość serca, przez łaskę uświęcającą, żyjemy bliskością nieba. Gdzie Jezus, tam i niebo. Gdzie Eucharystia, tam i niebo. Kto przyjmuje Komunię świętą z wiarą, nadzieją i miłością, tworzy wspólnotę w jedności, w prawdzie, w świadectwie.

Choć uczniowie spożywali Ciało Chrystusa pod postacią chlebna i pili Jego Krew, uciekli z Ogrodu Oliwnego. Powoli Eucharystia przemienia człowieka. Oznacza to, że proces uwalniania od lęku, od strachu przed utratą życia, od niedowierzania, nieufności Bogu, jest procesem niezwykle długim. Eucharystia jest pokarmem pielgrzymów, umacniającym do oddawania życia w ręce Boga. Potrzeba cierpliwości, łagodności i pokory.



Liczba wyświetleń strony: 10345369 * Liczba gości online: 30 * Ostatnia aktualizacja: 2017-09-19
© 2002-2017 by ks. Józef Pierzchalski SAC