MENU






Modlą się


Służebniczki Maryi
— Wielkopolskie




Sługi Jezusa




Siostry Maryi Niepokalanej

Nie polecam, aby się modlono



Przedstawię brzmienie tego wiersza w tłumaczeniu żydowskim: „Jeśli ktoś widzi, że brat popełnia grzech, który nie prowadzi do śmierci, będzie prosił, a Bóg da mu życie dla tych, których grzech nie prowadzi do śmierci, Jest jednak grzech, który prowadzi do śmierci; nie twierdzę, że w sprawie takiego powinien się modlić” (1 J 5,16). Wielką pomocą w nawróceniu człowieka jest modlitwa innych osób. Jednak człowiek grzeszący sam musi pragnąć przemiany własnego życia.

Zatrzymajmy się nad grzechem, „który prowadzi do śmierci”. Judaizm rozróżnia grzech nieświadomy, za który przebłagania dokonują ofiary, i grzech rozmyślny, „z podniesioną ręką”, za który przebłagania może dokonać tylko śmierć. W kontekście tego listu ci, którzy rozmyślnie postanawiają, aby nie pokładać „wytrwale ufności w osobie i mocy Syna Bożego” (1 J 5,13), którzy nie są posłuszni Bożym nakazom (1 J 5,2-3) i którzy nie kochają braci (1 J 4,21), „nie mają życia” (1 J 5,12).

Zadaniem wierzącego względem brata, który popełnia grzech, polega nie tylko na tym, aby prosić Boga, żeby dał mu życie, ale aby „iść i wskazać mu jego winę” (Mt 18,15-17), „sprowadzić go na dobrą drogę, ale w duchu pokory” (Gal 6,1), „zawrócić go z jego błędnej ścieżki” (Jk 5,19-20).

„Grzech, który sprowadza śmierć”, oznacza grzech powodujący utratę życia wiecznego. Dwa grzechy, które Jan miał prawdopodobnie na myśli, to nienawiść do braci i sióstr (odrzucenie przez odstępców chrześcijańskiej wspólnoty) o niewłaściwa wiara w Jezusa (fałszywa doktryna dotycząca Jego boskiej i ludzkiej osoby). Stary Testament i judaizm wprowadzały rozróżnienie pomiędzy rozmyślnym buntem przeciwko Bogu, który nie wymagał szczególnego przebłagania, a lżejszymi wykroczeniami. „Wyrok śmierci” był rozumiany jako grzech śmiertelny, który zwykle wykonywano raczej w formie wykluczenia ze wspólnoty, niż dosłownej egzekucji. Ludzie, przeciwko którym zgrzeszono, mogli wyjednać przebaczenie dla swoich krzywdzicieli modląc się za nich, lecz grzech świadomego odstąpienia od Bożej prawdy uniemożliwiał skuteczność wstawienniczą modlitwy o przebaczenie.

Jan powiada przypuszczalnie: Bóg przebaczy błądzącym na waszą prośbę, lecz ci, którzy całkowicie poszli za herezją, znajdują się poza zasięgiem działania modlitwy lub muszą się sami nawrócić, by otrzymać przebaczenie.

Zatem, wspólnota wierzących może modlić się za grzeszących członków Kościoła, z wyjątkiem osób, które popełniły grzech śmiertelny. Natomiast ci, którzy popełnili „grzech sprowadzający śmierć”, odeszli od wspólnoty wierzących. Oni „trwają w śmierci. Nie należy się modlić za tych, którzy rozmyślnie odmawiają spełnienia warunków chodzenia w światłości i stania się dzieckiem Bożym, niezależnie od możliwych związków z grupą odstępców.



Liczba wyświetleń strony: 10668013 * Liczba gości online: 21 * Ostatnia aktualizacja: 2017-10-19
© 2002-2017 by ks. Józef Pierzchalski SAC