MENU






Modlą się


Służebniczki Maryi
— Wielkopolskie




Sługi Jezusa




Siostry Maryi Niepokalanej

7. Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.



Co to jest pokój? Jezus powiedział: „Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję" (J 14, 27). Maryja w Medjugorje sama nadała sobie imię Pani Pokoju, Królowej Pokoju, tak jak Mesjasz w proroctwach Starego Testamentu jest nazwany Książę Pokoju. Możemy już przewidzieć, że są dwa rodzaje pokoju; jest pokój według świata i pokój, który pochodzi od Boga. Jednak obydwa nie mają ze sobą prawie nic wspólnego. Pokój jest sprawą ducha. Podobnie zresztą jak wojna.

Pokój się osiąga, pokój się tworzy, jest on przedmiotem działania i tworzenia. Jest to duchowa walka. Mówi się: jeśli chcesz pokoju, szykuj się do wojny. To powiedzenie jest uzasadnione, zwłaszcza na płaszczyźnie duchowej. Musimy wypowiedzieć wojnę złu i siłom zła. We wszystkich krajach objętych wojną odczuwa się bardzo dobrze, że ludzie, którzy w gruncie rzeczy są tylko dziećmi, nagle stają się jakby zabawkami manipulowanymi przez szatana. Talmud mówi, że pokój rozpoczyna się w małżeństwie, między mężczyzną i kobietą. Wystarczy, że jakiś szaleniec, który być może pokłócił się tego dnia z żoną, jest w złym humorze, jest nękany przez jakiś niepokój, jakąś obsesję, decyduje nagle o wojnie, która pociągnie za sobą dziesiątki tysięcy ofiar. Wszystko to odbywa się w strasznych warunkach, w których ludzie się duszą, umierają z głodu, z pragnienia, ze strachu przed śmiercionośnym arsenałem, przed straszliwymi narzędziami śmierci. Przyczyn tego wszystkiego należy szukać na płaszczyźnie duchowej.

Jeśli chcemy mówić o wojnie i pokoju, powinniśmy poszukać ich duchowego podłoża. Pokój się zdobywa. Pokój stanowi przedmiot pracy, ale, w jaki sposób, a przede wszystkim, jaka jest natura pokoju? Słowo pokój po hebrajsku brzmi: shalom. W słowie shalom mamy wodę i ogień. Pokój jest równowagą miedzy przeciwieństwami, między wodą a ogniem. Pokój nie jest zniesieniem przeciwieństw, pokój nie jest wygaśnięciem wrogości, pokój nie oznacza sprowadzenia wszystkiego do tego samego poziomu. Pokój to równowaga między wysokością a niskością, pomiędzy szerokością a głębokością, między wodą a ogniem.

Komentarze biblijne mówią, że są aniołowie, będący sługami wody, a inni aniołowie, jak Serafini, są aniołami ognia, aniołami gorejącymi, których imię pochodzi od czasownika palić. I nie powinni chodzić razem. Anioł Gabriel na przykład jest w tradycji aniołem wody. To właśnie on zaniesie Maryi nowinę o jej macierzyństwie. Ale z kolei Serafin przynosi rozżarzony węgiel, którym dotknął ust proroka Izajasza, aby je oczyścić

Bóg pierwszy jest nazwany czyniącym pokój, inaczej mówiąc, twórcą pokoju. Naród izraelski prosi Boga o pokój, jako o rzeczywistość nadprzyrodzoną, która zstępuje z wysoka. W modlitwie „Ojcze nasz" mamy porównanie do tej prośby: „Bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi", która jest logicznym następstwem prośby „Przyjdź królestwo Twoje". Wiemy, że jest to królestwo pokoju.

W języku potocznym mówi się: daj mi spokój, znaczy to: idź stąd, ulotnij się, zostaw mnie w spokoju, zostaw mnie samego. Pokój jest brakiem szkodliwości. Taki jest właśnie pokój świata. Ale kiedy widzimy, że jakieś państwo jest w stanie pokoju, zdajemy sobie sprawę, że wewnątrz tego kraju są straszne plagi i klęski. Ludzie żyjący w niektórych krajach objętych wojną mówią nam: nie zazdrościmy wam, ponieważ wiemy, że toczycie inne walki, które są o wiele gorsze od wojny, toczycie walki nawet wewnątrz rodziny. Wewnątrz waszych rodzin jest wojna między ojcem a synem, między rodzicami a dziećmi, między samymi rodzicami. Żyjecie w stanie wojny o wiele gorszej niż my. My ostatecznie jesteśmy połączeni między sobą, ponieważ musimy wspólnie stawić czoło groźbom śmierci.

Także w rodzinie uważa się, że pokój jest brakiem konfliktów i rozłamów w jej łonie. Aby utrzymać ten pokój, rodzina zamknie się w sobie na świat zewnętrzny, na obcych, odsunie się od ludzi, wyrządzając tym samym zło i sobie, i im. Biblijne pojęcie pokoju jest zupełnie inne, nie opiera się na braku i nieobecności, lecz na obecności. „Pokój mój daję wam" oznacza: daję się wam, jestem z wami w pełni. Kiedy będzie w nas pokój i pełnia, całość, obfitość, kiedy te elementy będą współistniały w nas w harmonii, zagości w nas pokój.

Nie muszę wykluczać czegoś z siebie samego, nawet jeśli istnieją we mnie same przeciwieństwa i z trudem przeżywam współistnienie we mnie sprzeczności, odmiennych interesów, pragnień ciała, pragnień serca, pragnień umysłu, najniższych popędów i najbardziej wzniosłych dążeń. To wszystko może we mnie istnieć tylko wówczas, jeśli Bóg jest obecny. Wszyscy w jakimś momencie doświadczamy Bożej obecności, ale nie żyjemy tym, na co dzień. Jedynie będąc w obecności Bożej, możemy dążyć do pokoju, jak mówi Apostoł. Ten, który ustanowił pokój w niebie, zaprowadzi także pokój w nas. Gdy jednak podczas modlitwy klękamy przed Najświętszym Sakramentem, nasze myśli i ciało nie są spokojne. Kręcimy się we wszystkie strony, w pewnym momencie mamy ochotę przeczytać coś z Pisma Świętego lub pomyśleć o tym, co się robiło w ciągu dnia, a w końcu trudno nam wytrzymać w jednej pozycji i chcemy wstać. Kiedy ktoś jest naprawdę zatopiony w modlitwie, nie porusza się, trwa w pokoju.

Symbolem pokoju w Izraelu jest człowiek siedzący pod drzewem figowym, jak Natanael, który jest w harmonii ze wszystkimi częściami swojego ciała, swojej istoty, w której umysł, wyobraźnia, pamięć, ciało, energia, nie zwalczają się. Cała istota jest ogarnięta Bożą obecnością, która sprawia, że pomiędzy rozmaitymi elementami osoby panuje harmonia. Kiedy Bóg jest we mnie obecny, kiedy zdaję sobie sprawę z Jego obecności i poddaję się jej, czuję nagle, że nic we mnie nie jest moim wrogiem. To jest pokój. Jestem w zgodzie z sobą samym, moje sumienie niczego mi nie wyrzuca. Są chwile, gdy nasze sumienie jest wzburzone, w których niczego już nie wiemy. Wówczas modląc się na różańcu, stopniowo wstępuje w nas pokój i możemy doświadczyć obecności Maryi, Dzieciątka Jezus. Wystarczy tylko spojrzenie Małego Jezusa, które sprawia, że żyjemy w pełni, jesteśmy pełnią, całością. Przeciwieństwem pełni, całości jest rozproszenie. W rozproszeniu żyję tak, jakby każda część mnie była gdzie indziej.

Bóg pragnie także, aby pokój ogarnął wszystkich, którzy są obok mnie, moją rodzinę. Pokój jest godzeniem przeciwieństw w sposób całkowicie nadprzyrodzony. Pokój w rodzinie nie polega na tym, że mężczyzna i kobieta myślą to samo, są tym samym. Jest to ważna postawa na płaszczyźnie psychologicznej. Są małżeństwa, które łączą się tak bardzo, że obydwoje tracą swą tożsamość lub jedno z dwojga poddaje się osobowości drugiego. Nie. Życie w pokoju według świata oznacza, że nie ma nic, że nie ma wyzwania do pójścia dalej, do doskonalenia życia, do przekraczania siebie. Pokój musi istnieć wśród sprzeczności, pomiędzy całkowitą odmiennością. Dla mężczyzny kobieta jest kimś całkiem innym, tak jak ogólnie dla ludzkości Bóg jest Całkiem Inny, tak jak są także dwie natury, Boska i ludzka, pozornie sprzeczne, a pojednane w Osobie Chrystusa, Księcia Pokoju.

Chrystus jest Księciem Pokoju, który uosabia i urzeczywistnia ten niezwykły pokój między niebem a ziemią, między ludzkością a boskością. Mówi się, że podczas Szabatu odczuwa się pokój przy stole, pokój z dziećmi, odczuwa się harmonię z pokarmem, a nawet ze zwierzętami. Wszystko jest przyjemne i spokojne. Pokój ten rozszerza się na sąsiednie domy, ogarnia miasto. Ogarnia wszystko, aż po krańce świata. Święty Serafin mówił: „Zyskaj pokój, a tysiące wokół ciebie będą w pokoju". Święty Augustyn wyraził prawie to samo mówiąc, że jego serce będzie niespokojne, dopóki nie spocznie w Bogu. Bóg jest pokojem, spocząć w Bogu - taka jest stawka walki, w której przeciwstawiamy się niespokojnemu człowiekowi, żyjącemu w nas

Można powiedzieć, że pokój jest boskim atrybutem lub bardziej teologicznie, że pokój jest boską hipostazą, pokój jest obecnością, która nas jednoczy. Dążenie do pokoju, modlitwa o pokój w państwie, jak to jest napisane w psalmie: „Proście o pokój dla Jeruzalem" (Ps 122, 6), modlitwa do Matki Bożej, Królowej Pokoju, aby zapanował pokój na świecie, oznacza prośbę o zwycięstwo serc, o zjednoczenie serc przez obecność Boga, przez tak potężną i silnie działającą obecność, która jednoczy sprzeczności. Obecność, która jednoczy to, co nie może istnieć razem. W Ewangeliach opętany jest osobą najbardziej nieposkromioną, a zły duch rzuca nim raz do wody, to znowu do ognia (por. Mk 5), w przeciwieństwa. Uzdrowienie będzie polegało na spowodowaniu współistnienia wody i ognia.

Jak w sposób biblijny jest opisany pokój? Wilk zamieszka wraz z jagnięciem, to znaczy dwa zwierzęta całkiem przeciwne. Wilk ma ogromną paszczę, jagnię nie ma nic na swoją obronę, ani pazurów, ani kopyt, ani rogów, ani zębów, nic, tylko swe runo. I dalej pokój jest opisany następująco: małe dziecko włoży swą rękę do kryjówki żmii i nie zostanie ukąszone (por. Iz 11,8). Nieład wszedł na świat przez człowieka, przez Adama, wszystkie elementy zaczęły się rozsypywać. Zaprowadzać pokój oznacza przywrócić obecność Boga, aby wszystkie elementy współistniały w pokoju. Pokój nie jest czynnikiem redukującym, wprost przeciwnie. Musimy tworzyć pokój, zyskując pokój w nas, jak to powiedział święty Serafin. Człowiek, który pozwoli się ogarnąć przez Boga, jest człowiekiem opanowanym i spokojnym, to ktoś, kto przekazuje pokój innym. Twórca pokoju nie może być gwałtowny, musi być kimś świętym. Są osoby demoniczne, które gdziekolwiek się znajdą, wszędzie wprowadzają niepokój, ponieważ przekazują przeciwieństwo pokoju, przekazują wojnę, wewnętrzną sprzeczność, rozkład i niezgodę. Zaledwie się pojawili, już wszyscy wokół nich się kłócą.

Twórcy pokoju stają się podobni do Boga, stają się synami Boga, to znaczy tej samej natury co Bóg, który wprowadza panowanie pokoju. Można by powiedzieć, że odnajdujemy to Błogosławieństwo w „Ojcze nasz", kiedy mówimy: „Bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi". Twoją wolą jest właśnie ta jedność. Pragniemy odnaleźć na ziemi pokój między wszystkimi elementami, taki pokój, jaki uczyniłeś w niebie. Panowanie pokoju może nadejść jedynie od nas samych. Pokój całego świata zaczyna się od nas. Szukajmy pokoju. „Starajmy się więc o to, co służy sprawie pokoju i wzajemnemu zbudowaniu" mówi św. Paweł (Rz 14, 19).

Niech nic was nigdy nie niepokoi, mówi Jezus i dodaje: „Wchodząc do domu, przywitajcie go pozdrowieniem. Jeśli dom na to zasługuje, niech zstąpi na niego pokój wasz; jeśli zaś nie zasługuje, niech pokój wasz powróci do was!" (Mt 10,12-13). Ten fragment może wydawać się dziwny, jeśli nie zdamy sobie sprawy, że pokój nie jest czymś, co się podpisuje, jakimś stanem nie-wojny. Pokój jest wyrazem obecności Boga. Gdy gdzieś przybywacie, jeśli was dobrze przyjmują, natychmiast obecność Boga, który jest w was, ogarnie ludzi, ale jeśli wam odmówią gościny, obecność Boga powróci do was i pozostaniecie w pokoju. „Pokój mój daję wam" mówi Jezus. Poszukujcie pokoju poprzez sakramenty, przez Eucharystię, przez sakrament pojednania, który nam przywraca pokój. „Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas, a w Jego ranach jest nasze zdrowie" (Iz 53, 5). Będąc prawdziwie synami Bożymi, żyjąc naprawdę na podobieństwo Jezusa, będziemy dążyć do pokoju, będziemy go zdobywać, ażeby inni wokół nas także go osiągnęli.



Liczba wyświetleń strony: 10681977 * Liczba gości online: 31 * Ostatnia aktualizacja: 2017-10-20
© 2002-2017 by ks. Józef Pierzchalski SAC