MENU






Modlą się


Służebniczki Maryi
— Wielkopolskie




Sługi Jezusa




Siostry Maryi Niepokalanej

Postawa szacunku lub nieufności



Pierwszym warunkiem, aby móc ze sobą komunikować się jest pozytywny stosunek do drugiej osoby. Jest on darem, a to w tym znaczeniu, że nie polega na wysiłku, aby za wszelką cenę nie widzieć zła i nie myśleć o kimś nieprzychylnie, ale jest pozytywnym spojrzeniem na rozmówcę ze zdolnością do przyjęcia, dystansując się do jego zachowaniem, tego, co w nim rzeczywiście istnieje i jest godne miłości.

Każdy ma prawo do bezwarunkowego szacunku dla siebie. Szacunek otwiera na dialog i wzajemną wymianę. Zwłaszcza wtedy, kiedy ktoś popełnił błąd, przez co jest skłonny do samopotępienia i zamknięcia się w sobie. Szacunek staje się zaufaniem do drugiego, że się poprawi; zaufaniem, o którym informuję i właśnie to wpływa pozytywnie na drugiego, jak on sam zaczyna patrzeć na siebie. Zaufanie jest „zaraźliwe”. Druga osoba mocą zaufania staje się zdolna do słuchania i swobodnego wyrażania się, wnosząc swój wkład i sama wzbogacając się w dialogu.

Coś przeciwnego dzieje się, kiedy brakuje szacunku lub jest on niedostateczny. Negatywne czy nie dość pozytywne spojrzenie na drugą osobę daje miejsce nieufności, które wyraża się strachem, podejrzliwością, pesymizmem, zbyt ostrożną, obronną postawą, brakiem swobody i szczerości w relacji. Dialog pozbawiony szacunku i zaufania jest fałszywy, obfituje w niekończącą się obronną wymianę zdań, denerwujące podejścia. Może taki dialog prowadzić tylko do wzajemnego odrzucenia i zobojętnienia.

Człowiek nie zaangażuje się w budowanie czegoś, jeżeli nikomu nie ufa. Bez zaufania ludzie nie posadziliby ani jednego drzewa, nie powiedzieliby słowa do kogoś innego. Zaufanie jest momentem, w którym każdy z rozmówców łączy w jakiś sposób swoje życie, swoją drogę – z życiem i drogą drugiego. Chcąc nie chcąc, świadomie czy nieświadomie, jedna osoba z drugą jednoczą swoje życie i powołanie zakonne.



Liczba wyświetleń strony: 10658810 * Liczba gości online: 27 * Ostatnia aktualizacja: 2017-10-18
© 2002-2017 by ks. Józef Pierzchalski SAC