MENU






Modlą się


Służebniczki Maryi
— Wielkopolskie




Sługi Jezusa




Siostry Maryi Niepokalanej

Dojrzałe relacje



Domagają się one czegoś więcej niż tylko uznania naturalnych zachowań we wspólnocie zakonnej. Zachowania te określa zbiór podstawowych wymogów, które umożliwiają życie wspólnotowe, a które są konsekwencją (skutkiem) właściwego rozwoju takich spraw jak: umiejętność współpracy z innymi, pozytywny stosunek do wspólnych przedsięwzięć, akceptacja innych w połączeniu z wysiłkiem utrzymania wierności wobec własnych korzeni; umiejętność dokonania czegoś znaczącego, upór w dążeniu do poprawy; odważne reagowanie na trudności w komunikacji, umiejętność budowania relacji także w chwilach zniechęcenia, gotowość do przebaczenia bez ucieczki w resentymenty; kierowanie wypadkami i relacjami, wyrażanie własnych opinii, bezpośrednie komunikowanie zalet i wad w relacji, wywieranie wpływu na innych dla ich dobra; empatia, uczucie, niesienie pocieszenia, wyświadczanie innym względów, których pragnęlibyśmy dla siebie, uwrażliwienie na potrzeby bliźnich; uwzględnienie celu relacji, znaczenia własnych czynów; chęć dialogu, wymiany opinii i sposobów patrzenia, poznania świata bliźniego. Cechy te ułatwiają spotkanie z drugą osobą. Stanowią zbiór wartości słusznie cenionych przez wspólnoty życia konsekrowanego.

A oto zbiór cech uważanych za a-wspólnotowe: poczucie niższości: przeżywanie relacji jako konfrontacji, na której można stracić: stosunki międzyludzkie stają się zawodami, w których ktoś wygrywa, a ktoś inny przegrywa; nieumiejętność postrzegania bliźniego jako po prostu innego, a nie lepszego lub gorszego od siebie; agresywność: postawa krytyczna, wroga, zawistna, zamiłowanie do dyskusji bez gotowości do przyjęcia wkładów innych osób; posługiwanie się osobą dla własnej przyjemności, zainteresowanie nie osobą, a jedynie korzyściami, jakich mi przysparza; unikanie niebezpieczeństw: postawa dyplomatyczna, ukrywanie problemów, unikanie otwartej wymiany zdań, brak przejrzystości własnej postawy; unikanie sytuacji niższości i postawa obronna: strach przed ujawnieniem siebie, nieprzyznawanie się do błędów, usprawiedliwianie się aż do ostateczności, ukrywanie uczuć; ekshibicjonizm: dążenie do wzbudzenia uznania, zazdrości, podziwu ze strony innych osób; inni mają znaczenie o tyle, o ile wyświadczają te „honory”; Zależność emocjonalna: tak silne przywiązanie do innych, że od nich uzależnia się pewność oraz integralność własnej osoby; dążenie do symbiozy.

Posiadanie cech z wymienionego pierwszego zbioru, a brak tych ostatnich sprawia, że postrzegamy osobę jako „towarzyską”, „sympatyczną”, „dobrze wychowaną”, „serdeczną”, czyni z niej po prostu miłego reprezentanta rodzaju ludzkiego. Przewaga cech negatywnych charakteryzuje natomiast osoby „drażliwe”, „zarozumiałe”, „sztuczne”, „odludków”, a więc osoby bardziej zamknięte.



Liczba wyświetleń strony: 10004612 * Liczba gości online: 27 * Ostatnia aktualizacja: 2017-08-17
© 2002-2017 by ks. Józef Pierzchalski SAC