MENU






Modlą się


Służebniczki Maryi
— Wielkopolskie




Sługi Jezusa




Siostry Maryi Niepokalanej

Rozeznawanie duchowe



Rozeznawanie duchowe

„Materią” rozeznawania są nasze myśli, uczucia, poruszenia. Są trzy rodzaje myśli: 1) z mojego wnętrza, 2) z zewnątrz – od ducha dobrego, 2) z zewnątrz – od ducha złego. Trzeba nauczyć się rozeznawania tych trzech rodzajów myśli, angażując w to intelekt, wolę i uczucia. Celem rozeznawania jest szukanie woli Bożej, by iść za wolą Pana. Rozeznawanie jest m.in. po to, aby człowiek – pod wpływem różnych nastrojów – nie dał się sprowadzić z dobrej drogi.

Rozeznawanie dokonuje się w etapach. Można wyróżnić trzy główne etapy rozeznawania: 1) uświadomienie sobie wszystkich poruszeń, tego, co się we mnie dzieje; 2) ocena tych poruszeń – czy one mnie prowadzą do Boga, czy od Niego oddalają?; 3) przyjęcie lub odrzucenie tych poruszeń – tu zaangażowana jest wola.

Sposoby działania ducha dobrego i złego:

Dobry duch: harmonia, zgodność celu, usuwanie przeszkód, pomoc.

Zły dych: ściąganie w dół, wyolbrzymianie przeszkód i trudności, zniechęcenie, strach,

niepokój.

Działanie dobrego i złego ducha, gdy człowiek oddala się od Boga:

Dobry duch: potrząsanie sumienia, by człowiek zmienił kierunek, dobry duch będzie niepokoił, zawstydzał, budził sumienie.

Zły duch: działanie odwrotne

Kryterium rozpoznawania: aby rozpoznać, jaki duch działa, trzeba ustalić kierunek – czy te myśli prowadzą mnie do Boga, czy nie; jeśli prowadzą do Boga – jest to działanie dobrego ducha, jeśli nie – działa zły duch.



Ten, kto nie podejmuje wysiłku rozeznawania ryzykuje życie w iluzji. Istotą życia duchowego jest BYCIE W DRODZE (pielgrzymowanie), a Pan domaga się zaufania. To, co jest nam po ludzku drogie, co samo w sobie jest dobre, nie może nas zatrzymywać; jesteśmy wezwani, by poświęcić to, co posiadamy, aby dać się prowadzić – to jest zrywanie więzów.

Wola Boża objawia się poprzez: natchnienia, pragnienia i znaki wewnętrzne, i pomiędzy tymi trzema kryteriami musi istnieć spójność.

Założenia rozeznawania duchowego:

• to nie jest tylko technika, ale PROCES duchowy, DOŚWIADCZENIE duchowe

• musi być wolność emocjonalna; człowiek musi uwzględnić całą dotychczasową historię życia – w rozeznawaniu duchowym trzeba uwzględnić wszystko: całego człowieka, także jego poziom emocjonalny i intelektualny

• rozeznawanie duchowe wymaga zdolności integrowania całego ludzkiego świata, trzeba też odwołać się do przeszłości, bo istnieje ścisła zależność pomiędzy przeszłością, teraźniejszością i przyszłością – trzeba to uwzględnić, aby dobrze rozeznać

• rozeznawanie duchowe to ANALIZA PORUSZEŃ DUCHOWYCH, ale one są związane z psychiką; Bóg posługuje się uczuciami, aby nam przekazać swoją wolę, ale muszą to być uczucia oczyszczone

• uczuciami posługuje się też zły duch, stąd tak ważna jest przejrzystość emocjonalna

• I krokiem w przyjęciu woli Bożej jest przyjęcie siebie, przyjęcie swojego życia; wolą Boga jest zdobywanie coraz większej wolności (św. Ignacy mówi o tzw. obojętności)

• rozeznawanie duchowe wymaga uspokojenia; człowiek – chcąc dokonać rozeznania – nie może być w stanie strapienia, trzeba je najpierw przezwyciężyć, bo ono jest przeszkodą w rozeznawaniu

• nie można dokonywać rozeznawania w ważnych sprawach, nie uwzględniając czasu i okoliczności (np. nie można być przemęczonym, w złym stanie psychicznym itp.)

Proces rozeznawania duchowego:

Rozeznawanie duchowe musi być dobrze przygotowane; przede wszystkim musi być stan wolności wewnętrznej, tzn. otwartości na wolę Bożą, jakakolwiek ona by była, szukanie TYLKO woli Bożej. W rozeznawaniu ważny jest też czas – musi ono być rozciągnięte w czasie, nie może być dokonywane w pośpiechu. Trzeba też zmobilizować wszystkie ludzkie środki: refleksja nad sobą, modlitwa, umartwienie, kierownictwo duchowe. CAŁA osoba musi być zaangażowana w rozeznawanie.

Etapy rozeznawania duchowego:

1) zbieranie informacji – najpierw określić, co ma być przedmiotem rozeznawania, a potem trzeba zebrać wszystkie informacje na ten temat; zobaczyć, jakie jest źródło mojego pragnienia – czy tym źródłem jest sam Pan Bóg, czy raczej moje lęki, osobiste korzyści itd.

2) przez cały czas rozeznawania duchowego musi być kierownictwo duchowe, a także słuchanie tego, co ludzie o nas mówią (jak największy obiektywizm musi istnieć)

3) modlitwa i refleksja

• „za” i „przeciw” racji dotyczących pragnień i sytuacji

• ważne są wewnętrzne światła – trzeba być na nie czujnym

• nawet to, co wydaje się oczywiste (np. jakieś pragnienie) musi zostać zakwestionowane

• ważne jest nie tylko to, że COŚ wybieramy, ale – DLACZEGO wybieramy; motywacje są najważniejsze

• pragnienie zakwestionowania tego, co ja chcę, jest już drogą do dobrego wyboru

• sytuacja może zostać taka, jak przed wyborem, ale MOTYWACJA może być już inna, i to jest ważne!

• CZAS na modlitwę i refleksję zależny jest od wagi decyzji

4) analiza wewnętrznych poruszeń

• analiza własnych przeżyć – trzeba pytać: skąd to uczucie?, co jest źródłem tego uczucia?, dokąd te poruszenia zmierzają? (odczucie niepewności siebie może być ważnym znakiem), co będzie dalej? (ważna jest intuicja, przewidywalność)

5) podjęcie konkretnej decyzji (wyboru)

6) potwierdzenie decyzji (wyboru)

• rozmowa z kimś, kto nas dobrze zna

• regularne, kompetentne kierownictwo duchowe; decyzja wymaga pewności siebie (kierownik nie podejmuje decyzji za penitenta!)

• podjęta decyzja sprawdza się w życiu

• pokój wewnętrzny – to kryterium dobrze podjętej decyzji

• świadomość, że jest to MOJA decyzja i poniosę konsekwencje mojego wyboru

• brak lęku przed konsekwencjami – to też jest kryterium dobrego wyboru

W rozeznawaniu duchowym istnieje możliwość popełnienia błędów; na błędy trzeba jednak patrzeć jak na szansę – ważne jest to, na ile wykorzystujemy nasze pomyłki w szkole rozeznawania. Jeżeli decyzja jest błędna, trzeba szukać GDZIE ów błąd się pojawił. Nasze rozeznawanie należy potwierdzać u innych.



Liczba wyświetleń strony: 10004604 * Liczba gości online: 29 * Ostatnia aktualizacja: 2017-08-17
© 2002-2017 by ks. Józef Pierzchalski SAC