MENU






Modlą się


Służebniczki Maryi
— Wielkopolskie




Sługi Jezusa




Siostry Maryi Niepokalanej

Pielgrzymka nadziei z Maryją – wstęp



„W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry”. Gdy słyszymy o nadziei, to zawsze jest to dla nas pożyteczne. Pomaga nam przede wszystkim iść dalej i cierpieć, adorować i służyć. Kto kocha naprawdę, ma w sobie wystarczająco dużo zaufania do człowieka, aby oczekiwać w nim i od niego przemiany. Kto naprawdę kocha, przede wszystkim potrafi zaufać Bogu, „dla którego nie ma nic niemożliwego”, i spodziewać się, że On będzie interweniował w swoim czasie.

Nadzieja jest drogą, którą człowiek idzie. Kto nie idzie, może oznaczać, że utracił nadzieje, nie widzi drogi, ona się nie wyłania przed oczyma jego serca. Gdy nasza podróż życia dobiegać będzie końca, ustawać będzie również nadzieja. Nadzieja, to cnota tych, którzy podróżują, pielgrzymują, idą, mają cel, chcą do czegoś, do kogoś dojść. To takie ważne, abyśmy wówczas czuli, że ktoś nam w tej drodze towarzyszy. Abyśmy szli z innymi. Dlatego nadzieja, jest doświadczeniem wspólnoty. Zakłada ona: opieranie się na mocy kogoś, kto nas podtrzymuje i hojne otwieranie się na słabość tego, kto nas potrzebuje. Jezus towarzyszy nam. Jest tajemniczym przyjacielem, który dołącza do nas w drodze, aby: dzielić nasz wysiłek, rozjaśniać nasz smutek, rozpraszać nasze wątpliwości, sprawiać, że przezwyciężamy zniechęcenie.

W naszym życiu kapłańskim, zakonnym niejednokrotnie brakuje nam kogoś, kto powie: „Bądź silny, nie trać ducha, miej nadzieję w Bogu”. Ale również kogoś, kto nam wyjaśni znaczenie i ukaże sens naszego cierpienia, naszych wyrzeczeń i poświęceń. Brakuje prawdziwych przyjaciół, którzy zapominając o własnym cierpieniu, chcieliby odkrywać cierpienia innych i poświęcić się temu, by im zaradzić. W zakonach potrzeba ludzi skromnych i otwartych, którzy bez szumu, w spokoju stanęliby po naszej stronie i szczerze zdecydowaliby się iść tą samą drogą.

Chcemy mówić o pielgrzymowaniu z Maryją. Podążymy drogą, w trzech etapach:

1. Etap pierwszy – od zwiastowania do zagubienia się Jezusa w świątyni. Przeczytajmy ten tekst uważnie i rozważmy go (Łk 1-2). To czas ukrytego życia Pana i duchowego udziału Maryi w Jego cichym odkupieniu.

2. Etap drugi – od wesela w Kanie Galilejskiej do Ukrzyżowania Jezusa. Poznajmy ten etap z Ew Jana.

3. Etap trzeci – od Zesłania Ducha Świętego do wniebowzięcia Maryi. Jest to okres naznaczony wylaniem Ducha Świętego, który jednoczy w zmartwychwstałym Chrystusie pierwotną wspólnotę Kościoła.



Liczba wyświetleń strony: 10052377 * Liczba gości online: 14 * Ostatnia aktualizacja: 2017-08-21
© 2002-2017 by ks. Józef Pierzchalski SAC