MENU






Modlą się


Służebniczki Maryi
— Wielkopolskie




Sługi Jezusa




Siostry Maryi Niepokalanej

Mulieris dignitatem (4)



Przez dziewictwo, kobieta staje się bezinteresownym darem dla Boga. Dziewictwo jest drogą kobiety, dla której Jezus Chrystus stał się Oblubieńcem. Ona jest dla Niego, a przez Niego dla tych, do których On ją posyła. W dziewictwie kobieta opuszcza wszystko, aby pójść za Chrystusem. Dokonuje się w niej TAK dla Boga, co oznacza „oddanie siebie z miłości w sposób zupełny i niepodzielny” (Jan Paweł II). Dziewica jest matką „według Ducha”. W Duchu Świętym jest „otwarta na wszystkich ludzi, których ogarnia miłość Chrystusa-Oblubieńca”.

Miłość kobiety jest macierzyńska, tworząca życie, przychodząca z darem życia. Miłość otwiera kobietę na wołanie o miłość, na potrzebę miłości. Miłość jest boska. Przez miłość uczestniczymy w życiu Boga. On żyje w nas, a my w Nim. Przez miłość żona żyje w mężu, a mąż w żonie i tak stają się jednością. Miłość objawia jedność, będącą pragnieniem Boga, który z taką propozycją wychodzi do człowieka. Miłość jest piękna, kiedy jest przeżywana w wierności. Niewierność zaś zabija miłość, burząc tym samym jedność. Odbudowa jedności, to uczenie się prostych gestów miłości, prostych odniesień.

Bóg przypomina mężczyźnie, aby kochał kobietę. Miłość jest wtedy między nimi, kiedy stworzą silną, głęboką, duchową i uczuciową więź. Bez więzi nie może być miłości. Więź miłości jest przestrzenią, w której dochodzi do nieustannego ubogacania się kobiety i mężczyzny. Owa więź jest tworzona przez oddanie swojego życia w ręce osoby kochanej. Zależność w miłości jest aktem niezwykłej afirmacji, szczególnego wyróżnienia. Męskość staje się w relacji do tego, co kobiece. A to, co kobiece staje się w odniesieniu do tego, co męskie. Męskość i kobiecość wzajemnie się dopełniają i nie mogą żyć jedno bez drugiego. Pełnia człowieka jest w jedności, w głębokiej więzi, w miłości kobiety i mężczyzny. Męskość i kobiecość dopełniają się. Bóg pokazał sposób miłowania, ponieważ „umiłował do końca”. Prawdziwy mężczyzna miłuje do końca.

Miłość Boga wyraża się w „wydaniu samego siebie” człowiekowi. To wydanie się Boga jest powołaniem człowieka do stawania się bezinteresownym darem. Miłość Boga do człowieka najpełniej objawia się w Eucharystii. Ona budzi, ożywia i pogłębia miłość człowieka do Boga i człowieka do człowieka.

Miłość kobiet jest twórcza. Tylko w pełnej wolności można być twórczym. W taką wolność wprowadza kobietę autentyczna miłość. „Godność kobiety mierzy się porządkiem miłości”. Godność człowieka należy mierzy się przyjmowaniem przez niego miłości i okazywaniem jej. Nie można być szczęśliwym, nie można prowadzić uporządkowanego życia nie przeżywając prawdy o byciu kochanym i nie kochając. Jedynie przez miłość człowiek poznaje Boga, człowieka i drogę do własnego serca. Doświadcza on życia w przestrzeni, którą wypełnia radość serca poruszanego przez miłość.

Kobieta odnajduje siebie jedynie przez miłość i w miłości. To jej misją jest walka o każdego człowieka, uchronienie go od zła i przed Złym. Ona jest najbardziej atakowana, ponieważ do niej należy troska o właściwy porządek miłości w jej relacji z mężczyzną. Kobieta jest silna zaufaniem Boga. To stanowi jej wewnętrzną, duchową moc. Jej Bóg powierza człowieka w szczególny sposób. Od niej uczymy się wrażliwości na człowieka, a szczególnie od niej uczymy się wrażliwości na miłość. Można powiedzieć, że Bóg powierzył kobiecie mężczyznę stawiając Niepokalaną u początku misji zbawienia. Ojciec powierzył Syna. Syn oddał Maryi całą ludzkość. W Niej, kobiecie czystej, pięknej, kochającej możemy odkrywać i przez Nią poznawać każdą kobietę będącą darem dla mężczyzny i oczekującą wzajemności w tym, co stanowi fundament szczęśliwego życia i zbawienia, w miłości.



Liczba wyświetleń strony: 10642466 * Liczba gości online: 28 * Ostatnia aktualizacja: 2017-10-17
© 2002-2017 by ks. Józef Pierzchalski SAC