MENU






Modlą się


Służebniczki Maryi
— Wielkopolskie




Sługi Jezusa




Siostry Maryi Niepokalanej

Mulieris dignitatem (2)



Maryja jest „pełna łaski”, pełna doskonałości tego, co kobiece. „Obdarzona łaską” jest jej prawdziwym imieniem, które wyraża to, kim jest w oczach Boga. Jej prawdziwym imieniem jest miłość, jaką Bóg ma dla Niej. Pełna łaski, to i pełna miłości, ponieważ BÓG JEST ŁASKĄ i BÓG JEST MIŁOŚCIĄ. Pełnia łaski objawia Służebnicę Pańską. Będąc wypełnioną Bogiem, jest macierzyńska, udzielająca się. Jej dawanie siebie jest służbą. Przez służbę Bogu odkrywamy swoją godność służenia. Postawa ta jest jednym z wielu elementów naszego podobieństwa do Boga.

Godność kobiety jest rozumiana i dostrzegana wyłącznie przez jej odniesienie do Boga. Nie spełnia się ona, jako kobieta i nie realizuje swojej godności, jeśli nie jest świadoma i nie przeżywa w sobie obrazu i podobieństwa do Niego. Ta świadomość i to odczuwanie w sercu jest jej siłą i pięknem, mądrością i tajemnicą. Kobieta nosi w sobie tajemnicę podobieństwa do Najwyższego. Dostęp do tej tajemnicy otrzymujemy wyłącznie przez miłość do kobiety. Kobietę naprawdę otwiera, odsłania jedynie jej miłość i miłość skierowana do jej serca. Godność kobiety poznajemy przez jej kochanie.

Służba, a zatem i panowanie kobiety, wyraża się w jej płodności. Ową płodność możemy rozumieć jako misję kobiety polegającą na „rodzeniu” w innych świadomości obrazu i podobieństwa do Boga. Kobieta jest wezwana, aby być zwiastunką miłości. Przez miłość czyni ona innych spragnionymi miłości. Odczucie potrzeby miłości rodzi się w dialogu z kobietą. Ów dialog wyrażający wolność, równość, wzajemny szacunek umożliwia smakowanie w odpowiedzialności, bez której miłość nie jest możliwa.

Mężczyzna jest samotny. Bóg wprowadza kobietę w życie mężczyzny, a przez to doświadczają oni tej pełni i całości, za którą tęskni zarówno ich serce jak i ciało. Mężczyzna nie może dobrze funkcjonować bez relacji do kobiety. Podobnie i kobieta nie spełnia siebie i własnej misji bez relacji z mężczyzną. Brak relacji oznacza nie odpowiadanie Bogu na wezwanie skierowane do ludzkiej pary. Relacja między kobietą a mężczyzną powinna być objawieniem jedności i komunii Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Kobieta i mężczyzna potrzebują życia w jedności. Jedność i komunia jest wyrazem tęsknoty za życiem Boga w sobie. Nie umieją oni żyć bez wspólnoty miłości. Brak miłości i brak wspólnoty niszczy zarówno kobietę, jak i mężczyznę. Jest to bowiem niemożność odnalezienia się nie tylko w wymiarze przyrodzonym, lecz także w wymiarze życia nadprzyrodzonego, w relacji z Bogiem. Odnalezienie się w miłości jest odkryciem tego, że żyję w Bogu, a On żyje we mnie.

Kobieta i mężczyzna są powołani, aby żyć „jedno dla drugiego”. Są jednością, kiedy łączy ich prawda i miłość. Kobieta żyjąc dla mężczyzny pomaga mu w stawaniu się mężczyzną, w stawaniu się człowiekiem. To ona pomaga mu odkrywać sens człowieczeństwa, sens bycia mężczyzną. On uradował się jej widokiem, jak niczym innym na świecie. Mężczyzna staje się mężczyzną, kiedy jest bezinteresownym darem dla kobiety.



Liczba wyświetleń strony: 9444998 * Liczba gości online: 22 * Ostatnia aktualizacja: 2017-06-23
© 2002-2017 by ks. Józef Pierzchalski SAC