MENU






Modlą się


Służebniczki Maryi
— Wielkopolskie




Sługi Jezusa




Siostry Maryi Niepokalanej

Ecclesia in Europa (2)



1. Potrzeba świadków życia ewangelicznego

Człowiek nie jest w stanie nadać sensu, zarówno swojemu istnieniu, jak również istnieniu świata. Żyje on bowiem w wewnętrznej ciemności. Ta sama sytuacja obejmuje Europę i świat. Jezus Chrystus jest jedynym, zdolnym „rozproszyć ciemności i wskazać drogę”. Stąd potrzeba objawienia się Słowa Bożego w nas i przez nas. Ewangelizacja staje się obecnie, jak i w każdym okresie życia Kościoła, fundamentalnym zadaniem apostolskim. Kościół istnieje dla głoszenia Chrystusa, pojednania człowieka z Bogiem, oraz dla uobecniania ofiary naszego Pana we Mszy świętej. Stąd jawi się nagląca potrzeba, aby wspólnoty Kościoła odczytały jedną i tę samą misję dla wszystkich, jaką jest ewangelizacja. Wpierw jednak niezbędne jest doświadczenie, że Ewangelia jest dla każdego z nas ochrzczonych i wierzących w Jezusa „chlubą i racją istnienia”.

Jan Paweł II mówi wręcz o pierwszej ewangelizacji. Nie wolno unikać stawiania odważnej diagnozy, która może doprowadzić do stwierdzenia, że Europa potrzebuje terapii przez Ewangelię. Brakuje przede wszystkim u tych, którzy deklarują swoją wiarę w Chrystusa rzeczywistej akceptacji treści wiary, a co za tym idzie, przylgnięcia do Osoby Jezusa Chrystusa. Miejsce wiary zostało zajęte przez niezobowiązujące uczucie religijne. Wiarę chrześcijańską tłumaczy się w duchu sekularystycznym tak, jak wyjaśnia się wiele zjawisk społecznych, politycznych, wydarzeń kulturalnych. Brak interpretacji religijnej, ewangelicznej wprowadza samych katolików, w kryzys sumienia oraz dezorientację w odniesieniu do moralności chrześcijańskiej. To, co było u podstaw tworzenia się kultury europejskiej, zostało oddzielone od Ewangelii, a tym samym, nadano wielu dziełom charakter na wskroś świecki.

Ojciec Święty zachęca do refleksji na pytaniem Jezusa: „Czy Syn Człowieczy, gdy przyjdzie, znajdzie wiarę na ziemi?” (Łk 18,8). Zadaniem Kościoła nie jest jedynie troska o to, aby przybyło więcej osób ochrzczonych, lecz aby tych, którzy są już ochrzczeni doprowadzić „do nawrócenia do Chrystusa i do Jego Ewangelii”. Wiąże się to z powinnością przedstawiania Jezusa nie tylko, jako tego, który ma wobec człowieka określone wymagania moralne, lecz tego, który jest jedynym, który może nas zbawić. Ewangelizacja zatem, w rozumieniu Jana Pawła II, winna prowadzić najpierw do odkrycia Osoby Jezusa Chrystusa. Może się to dokonać, między innymi, przez tych wierzących, którzy emanują „radością, miłością i nadzieją”. Ewangelizacja, zdaniem tejże Adhortacji, zmierza do „zarażenia i pozyskania” dla Chrystusa tych, którzy spotkają Go w człowieku zgadzającym się żyć duchem ewangelicznej przemiany. Potrzeba osób w których życiu ujawni się piękno Ewangelii. Stąd konieczność formowania ewangelizatorów. Potrzebna jest świadomość potrzeby ewangelizacji i świadomość potrzeby misji każdego, kto jest człowiekiem ochrzczonym w Kościele. Trzeba przemyśleć, a jaki sposób we wspólnotach zakonnych będzie się dokonywało pobudzanie ewangelizacyjne do świadectwa o Chrystusie. Trzeba być pośród ludzi i trzeba być pośród nich świętym. Święci przywracają nadzieję. Święci skutecznie ewangelizują.

2. Potrzeba formacji do wiary dojrzałej

Ujawnia się w wielu wspólnotach Kościoła, brak wiary dojrzałej. Istnieje konieczność przechodzenia od wiary tradycyjnej, do wiary bardziej osobistej, której początkiem jest przekonanie człowieka do tego w co uwierzył. Niezbędna jest konfrontacja ze współczesną kulturą, a równocześnie próba przemiany kultury wartościami ewangelicznymi. Znakiem odnowy jest przekazywanie wiary z radością. Może się to dokonywać zarówno przez głoszenie słowa Bożego, katechezę, z uwzględnieniem poszczególnych etapów rozwoju człowieka, ale i przez kierownictwo duchowe i odkrycie na nowo wartości własnego Chrztu. Źródłem formacji do dojrzałej wiary powinny stać się: Biblia, Księgi liturgiczne i Katechizm Kościoła katolickiego. Katechezę należy zawsze rozumieć jako miejsce na kształtowanie i rozwijanie wiary człowieka. Potrzeba ludziom młodym dać dobrą formację ludzką i chrześcijańską. Dokona się to przez spotkanie się z ich „umysłami i sercami”, mówi Jan Paweł II. Jacy są młodzi ludzie dzisiaj? Jest w nich pragnienie bycia razem, aby wyjść z osamotnienia. Z trudem, lecz ujawnia się pragnienie, a nawet głód Absolutu. Potrzeba im pomóc wydobyć na powierzchnię życia wiarę utajoną, obecną jeszcze w ukryciu. Ich wiara wymaga oczyszczenia i właściwego impulsu, aby poszli za Chrystusem. Posiadają w sobie ludzie młodzi gotowość do kroczenia drogą wiary, którą rozpoczęli, między innymi przez naturalną potrzebę dzielenia się nią, szczególnie z rówieśnikami. Należy im to umożliwić w Kościele.

Ludzie młodzi, przygotowani przez katechezę powinni stać się w Kościele ewangelizatorami pierwszego planu. Należy, zdaniem Papieża, cierpliwie wsłuchiwać się w to, co mówi młodzież, przede wszystkim w jej pytania. To jest materiał katechetyczny i tematy będące inspiracją do ewangelizacji młodych, a tym samym do odnowy Kościoła. Odnawiamy się, przez pomoc w odnowie tym, do których jesteśmy posłani. Istnieje potrzeba organizowania spotkań z przeznaczeniem ich na słuchanie pytań i modlitwę. Młodzież nie boi się trudnych wymagań. Ważne jest to, aby one były mądre, uzasadnione, rozwijające. Młodzi ludzie nie boją się świętości. Chcą, żeby świętość była ich udziałem, ich drogą. Nie chcą się czymkolwiek wyróżniać na zewnątrz, lecz być szczęśliwymi. Bernanosa martwił fakt, że: „kardynała można rozpoznać z bardzo daleka dzięki jego pięknemu, szkarłatnemu płaszczowi, podczas gdy święty w czasie swego życia, nie wyróżnia się żadnym szczególnym ubraniem”.

Istnieje nagląca potrzeba, aby ewangelizację i katechizację łączyć zawsze z troską o życie sakramentalne osób, którym służymy. Należy pokazać możliwości przeżywania Ewangelii również w czasie relaksu i rozrywki. Jest to miejsce, aby Ewangelię wprowadzać w postawy kultury tych, którzy wszędzie oczekują na Chrystusa. Przez to, co uczy, formuje i bawi, Ewangelia przenika do serc, czyniąc człowieka zdolnym do ukazywania nieprzemijającej wartości Pana, który żyje i działa w swoim Kościele.



Liczba wyświetleń strony: 10345386 * Liczba gości online: 28 * Ostatnia aktualizacja: 2017-09-19
© 2002-2017 by ks. Józef Pierzchalski SAC