MENU






Modlą się


Służebniczki Maryi
— Wielkopolskie




Sługi Jezusa




Siostry Maryi Niepokalanej

Dojrzewanie do wolności



Wolność ma swój początek w prawdzie, którą żyjemy, którą przyjmujemy, którą rozważamy, o której mówimy. „Prawda was wyzwoli” - mówi Jezus. Życie w prawdzie objawia stan wewnętrznej wolności człowieka: jego umysłu, uczuć, zamiarów, mentalności. Postępowanie drogą prawdy, jest życiem, radością, doświadczaniem nadziei, przekraczaniem progów nadziei. Odchodzenie od prawdy jest umieraniem serca, ducha, uczuć. Jest gwałtem zadanym swojej godności, godności dziecka Boga.

Odchodzenie od prawdy jest związane równocześnie z wejściem w jakąś niewolę, albo spowodowane zniewoleniem, które człowiek w sobie nosi. „Do wolności wyswobodził nas Chrystus”. Gdzie nie ma wewnętrznej wolności człowieka, tam człowiek nie mówi prawdy. Z czasem może on zatracić granicę w rozróżnianiu: co jest dobre, a co dobre nie jest. Dojrzewanie do wolności, jest dorastaniem do tego, żeby być człowiekiem, który nie udaje, który nie wstydzi się swojego życia, przed prawością serca własnej matki.

Wolność jest przez Boga daną rzeczywistością temu, kto pokochał prawdę i „wydał za nią samego siebie”. Dojrzewanie do życia w prawdzie zobowiązuje, by człowiek w Duchu Świętym poznawał samego siebie: co jest w nim mocą, a co słabością; co jest w nim niewolą, a co wolnością. Potrzeba, dojrzewając w prawdzie, poznać „wymiar grzechu i śmierci”, obecny we mnie. Czym jest wymiar grzechu i śmierci? To, od czego Chrystus czyni nas wolnymi: „wyzwala uciśnionych, a niewidomym wzrok przywraca”.

Potrzeba odczucia prawdy o swoim zniewoleniu, które sprowadza ucisk tego, co jest we mnie dobre, szlachetne i czyste, a co jest z Ducha Świętego. Istnieje konieczność doświadczenia swojej ślepoty, a tym samym braku świadomości tego, co Bóg dokonuje w moim sercu. Dojrzewanie do wolności, polega na traktowaniu ludzi jak braci. Troska o braterstwo płynie ze świadomości, oraz przeżywania życia swojego i bliźnich, jako daru tego samego „Ojca, który jest w niebie”.

Dojrzewanie do wolności, dokonuje się w Kościele. Dojrzewanie do wolności, ma swoje miejsce w przebaczaniu. Gdy człowiek nie dostrzega sensu przebaczania, jego świat wartości jest zagrożony, zagrożony jest sens jego wolności, a tym samym i jego wolność. Zagrożone jest zachowanie własnej godności, zachowanie szacunku do siebie, a tym samym do innych.

Wolność człowieka, objawia się w świadectwie, w ofierze, którą człowiek składa dla prawdy. Człowiek jest wolny, gdy nie lęka się prawdy o sobie samym, a także o innych. Wolność ducha, serca, jest szkołą dorastania do bycia świadkiem Prawdy. Świadectwo, jako wolny akt człowieka, jest obce tym, którzy się lękają. To wolność zapewnia trwanie i wytrwanie w Chrystusie, „aż do przelewu krwi”. Wolność bowiem przychodzi przez to, co Paweł wyraża w słowach: „Jeszcze nie walczyliście z grzechem, aż do przelewu krwi”. Niezbędny jest ład w sferze wartości. Ład prawdy i dobra jest źródłem wolności. Nie można budować wolności bez wiary w Chrystusa.



Liczba wyświetleń strony: 9444877 * Liczba gości online: 28 * Ostatnia aktualizacja: 2017-06-23
© 2002-2017 by ks. Józef Pierzchalski SAC