MENU






Modlą się


Siostry Pasjonistki




Służebniczki Maryi
— Wielkopolskie


30 ostatnich rozważań
na dzisiaj | na jutro
Indeks tekstów biblijnych


Słowo Boże na dziś



Czwartek, 5 marca 2015 roku

Łukasz 16,19-31


Za życia otrzymałeś swoje dobra


Jezus powiedział do faryzeuszów: "Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień świetnie się bawił. U bramy jego pałacu leżał żebrak okryty wrzodami, imieniem Łazarz. Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza; nadto i psy przychodziły i lizały jego wrzody. Umarł żebrak, i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz, i został pogrzebany. Gdy w Otchłani, pogrążony w mękach, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. I zawołał: «Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i poślij Łazarza; niech koniec swego palca umoczy w wodzie i ochłodzi mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu». Lecz Abraham odrzekł: «Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz przeciwnie, niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. A prócz tego między nami a wami zionie ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd do nas się przedostać». Tamten rzekł: «Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca. Mam bowiem pięciu braci: niech ich przestrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki». Lecz Abraham odparł: «Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają». «Nie, ojcze Abrahamie, odrzekł tamten, lecz gdyby kto z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą». Odpowiedział mu: «Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby kto z umarłych powstał, nie uwierzą»".


„Żył pewien człowiek bogaty”. To ten, który doświadczał nadmiaru posiadanych rzeczy, przedmiotów, dóbr materialnych. Człowiek bogaty doświadcza pomyślności. Nie można jej łączyć z duchowym bogactwem i sprawiedliwością. Człowiek bogaty może zapomnieć o czasowości życia na Ziemi. Jego serce jest zdolne obfitować w brak współczucia na biedę innych. Bogactwo jest próbą. Można dostrzegać tylko to, co teraz, ale można też nauczyć się patrzeć dalej, na to, co później. Można zatrzymać się na własnych potrzebach, ale też, można wejść w pragnienie dzielenia się tym, co posiadam. Bogactwo może przyczynić się do solidarnego przeżywania życia z innymi. Niekiedy staje się ono miejscem hedonistycznej konsumpcji, bez zwracania uwagi na mających się źle.

Bogacz ubierał się w bisior. Była to szata władzy, wysokiej pozycji społecznej, znak sukcesu odniesionego przez człowieka. Bogactwo materialne nie musi przekładać się na posiadane dobra duchowe, na ludzką wrażliwość. Bogactwo, posiadanie dóbr materialnych może być przeszkodą w duchowej wrażliwości na Boga i człowieka. Tym, co określa człowieczeństwo, jego piękno, najgłębsze bogactwo to ludzkie serce, jego dobroć, zrozumienie, miłosierdzie, współczucie, służba.

Zobaczmy człowieka leżącego na ziemi, chorego, głodnego. Bolał go głód. Był piękny w swoim człowieczeństwie. Jego serce było dobre. Łazarz oznacza – „Mój Bóg jest pomocą”. Nawet w takim poniżeniu, niedostatku, przeżywaniu strat przeżywał pomoc Boga. Jedni postrzegają ją w pomnażaniu swoich dóbr materialnych, inni cenią sobie piękne człowieczeństwo.

Darem Boga dla Łazarza były psy, które lizały jego rany. One wyczuły ból jego serca, potrzeby owrzodzonego, zbolałego ciała. Psy są obrazem nędzy Łazarza i odpychającego ubóstwa. Był człowiekiem z nizin społecznych. Nie interesowano się nim. Nie był postrzegany przez pryzmat tego, kim jest, ale tego, że nic nie ma. 

Mądre życie wyraża się w przewidywaniu tego, co może przyjść, jako konsekwencja określonych moich słów, dokonywanych wyborów, czynów. Życie to odniesienie do innych ludzi, to relacje dobre lub złe, to widzenie człowieka w potrzebie lub nie dostrzeganie jego nędzy. Jakość życia w wieczności zależna jest od jakości życia w doczesności, a szczególnie piękna lub brzydoty w relacjach z innymi. Życie na Ziemi, decyzje, które podejmujemy znajdują swój zapis „po drugiej stronie”. Jakie życie tu, taka wieczność tam. Tym, co opowiada się za nami przed Bogiem, to dobroć naszego serca, przyjmowanie tego, co jest i przeżywanie rzeczywistości z myślą o wieczności.

Liczba wyświetleń strony: 856424 * Liczba gości online: 23 * Ostatnia aktualizacja: 2015-03-05
© 2002-2015 by ks. Józef Pierzchalski SAC