MENU






Modlą się


Siostry Pasjonistki




Służebniczki Maryi
— Wielkopolskie


30 ostatnich rozważań
na dzisiaj | na jutro
Indeks tekstów biblijnych


Słowo Boże na dziś



Wtorek, 28 lipca 2015 roku

Mateusz 13,36-43


Dobrym nasieniem są synowie królestwa


Wtedy odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie i prosili Go: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście!» On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala ogniem, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia i tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego. Kto ma uszy, niechaj słucha!


To, co jest złe, jest pośród tego, co dobre. Ludzie mający złe zamiary, złe intencje, żyją pośród osób noszących w sobie szlachetne pragnienia i dążenia. Nie można o człowieku powiedzieć „jesteś chwastem”, ale można powiedzieć „nosisz w sobie chwast”. Chwast w człowieku może ujawnić się po wielu latach będąc w stanie uśpienia. Dziwimy się wówczas jak bardzo człowiek się zmienił. On tymczasem nie ujawniał tego, co naprawdę myślał i czuł, czego chciał, jakie były jego zamiary.

Chwast poznajemy wtedy, kiedy człowiek prowadzi życie pasożytnicze, żyjąc z innymi. Nic nie wnosi a wiele wymaga, wiele żąda od innych, posiada wygórowane oczekiwania. Takie osoby są trudne do odnowy, do przemiany. Dostrzegają problemy u innych. Nie posiadają zdolności do refleksji nad sobą, do wglądu w siebie.

Nie można umocnić się duchowo czy moralnie patrząc na te osoby, słuchając je. To ktoś, kto nie wymaga od siebie, pobłażając sobie, lekceważąc wartości, którymi inni starają się żyć. Chwasty są bezwartościowe. Osoby takie łatwo się przystosowują do środowiska w którym żyją, do uprawy, na której rosną. Są lubiane, a nawet przypisuje się im określone wartości, których w sobie nie mają. Robią jedynie wrażenie osób oddanych, uczciwych i szczerych.

Chwasty żyjące w człowieku poznajemy po tym, że wpływają na obniżenie jakości życia wspólnoty. Dokonuje się odejście od wcześniej przyjętych zasad, ideałów. Ludzie są skłóceni, poróżnieni, nieufni. Osoby, które wcześniej rokowały nadzieję na realizację określonych zasad, wycofują się z obranej drogi. Chwasty wpływają zniechęcająco na jednostki wrażliwe, uczciwe, prostolinijne. Zatruwają życie wspólne. Przy chwastach trudno się rozwijać, dobrze chcieć, trudno zachować w sobie piękne pragnienia.

Żyją, pozbawiając innych środków umożliwiających życie. Jak wygląda zboże, kiedy pojawi się w nim wiele chwastów? Gdzie wyrastają chwasty? Na zaniedbanym polu. Brak troski o glebę, czyli o serce, o samodzielność w myśleniu, o kierowanie się prawdą. Kiedy boimy się głośno myśleć, chwasty zyskują przewagę, a środowisko ludzi wartościowych zmniejsza się.

Czasem nie mamy odwagi powiedzieć, że Nieprzyjaciel zdominował nas. Potrzeba odwagi, aby wyznać, że moje myślenie nie jest z Boga, ale z diabła. Sposób rozwiązywania problemów wskazuje na to, że wielu boi się prawdy.

Liczba wyświetleń strony: 2260209 * Liczba gości online: 21 * Ostatnia aktualizacja: 2015-07-28
© 2002-2015 by ks. Józef Pierzchalski SAC